Melanoleuca subalpina

Simboli jestivosti gljiva:

	-gljiva vrhunskog kvaliteta -delicious mushroom
	-dobra jestiva gljiva -good edible mushroom
	-jestiva gljiva -poor quality mushroom
	-nejestiva (bezvrijedna gljiva) -inedible mushroom
	-otrovna gljiva -poisonous mushroom
	-smrtno otrovna gljiva -deadly poisonous mushroom

Napomena: pod domaćim imenima podrazumijevaju se nazivi vrsta koji su u literaturi korišteni od strane autora sa prostora bližeg regiona (prvenstveno R.Božac-Hrvatska, te Ivan Focht-BiH) ili eventualno nazivi koji su karakteristični i autohtoni za određeno podneblje ili pak neki drugi nazivi.

O autorskim pravima na fotografije, te eventualnom korištenju istih informišite se na linku ispod.

Planinska gustoliska
Melanoleuca subalpina (Britzelm.) Bresinsky & Stangl

Stanište i rast: raste u manjim ili većim grupama po planinskim pašnjacima od ranog proljeća (već od početka maja) do jeseni.

Karakteristične osobine: klobuk do 10 cm u prečniku, najprije konveksan, a zatim raširen, dugo podvijenog ruba, u sredini ispupčen, za sušnog vremena karakteristično ispuca, bjelkasto-krem boje, u sredini tamniji. Stručak uzak, pun, i na dnu malo zadebljan, vlaknast. Listići bijeli i gusti, prorezom srasli uz stručak. Meso je bijelo i posjeduje ugodan miris na gljive.

Upotreba: jestiva, ali slabog kvaliteta.

Slične gljive: među europskim mikolozima još uvijek vlada podvojeno mišljenje oko ove vrste, odnosno njenih srodnih vrsta i sinonima, kao što su Melanoleuca strictipes, Melanoleuca substrictipes, te sinonim Melanoleuca evenosa.
Ako na brzinu preletimo preko njenih morfoloških karakteristika eventualno je možemo zamijeniti i sa kvalitetnom Đurđevačom (Calocybe gambosa), koja posjeduje intenzivan i veoma ugodan miris na brašno, primjetno deblji i puniji stručak, te nikad tako intenzivno ne ispuca i ne poprimi tako izražene oker mrlje.